اخبار

۸ راهکار نوین برای توسعه و پیشرفت تشکلها
امیرحسین کاوه عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران در یادداشتی به بررسی نقش تشکلهای اتاق ایران در راستای منافع ملی پرداخته است. وی اشاره دارد که اگر تشکلهای صنعتی کشور با روشهای علمی و کاربردی و الگوهای آموزشی نوین آشنا شوند میتوانند به جای صرف هزینههای مادی و معنوی برای مقابله با یکدیگر نظریههای خود را به روش علمی اثبات کرده و به رشد و پیشرفت صنعت و اقتصاد کشور کمک کنند.
در این یادداشت آمده است: اگر به مفهوم تشکل صنعتی بر اساس تعریفهای استاندارد آماری نگاهی بیندازیم به تعریف زیر میرسیم: «تشکل صنعتی به معنای مجموعهای از افراد یا گروههایی است که بر اساس توافق و مشارکت داوطلبانه در یک رشته صنعتی یا زمینههای مرتبط تشکیل شده و با ایجاد ساختاری مشخص اساسنامه و ارکان معین به منظور نیل به اهداف تعریف شده فعالیت میکند.» این تعریف که به تصویب مرکز آمار ایران رسیده به نظر میرسد که چندان جامع و کارگشا نیست و به ضرورت همگرایی تشکلهای صنعتی و منافع ملی توجه کافی نکرده است.
سوالات کلیدی در اینجا مطرح میشود که وظایف و اهداف یک تشکل صنعتی چیست و ارتباط آن با دیگر تشکلهای صنعتی که معمولاً در تضاد با یکدیگر هستند چگونه است؟ همچنین دستگاههای اجرایی مرتبط با این اهداف در چه محدودهای عمل میکنند تا از تجاوز به حقوق دیگر تشکلها جلوگیری شود. چالش اصلی این است که چگونه اهداف یک تشکل باید بر اساس مصالح جمعی و منافع ملی تنظیم شود تا موجب بنبست تشکلهای دیگر نشود؛ امری که این روزها به وفور مشاهده میشود.
تحلیل ریشهای تعارض میان تشکلهای صنعتی ایران نشان میدهد که نحوه اداره و انتخاب هیات مدیره و دبیران اجرایی و تعاملات تشکلها با وزارتخانههای مربوطه و اتاق بازرگانی به عنوان پارلمان بخش خصوصی نقش بسزایی دارد. برای اینکه یک کشور از نقش تشکلهای بخش خصوصی بهرهمند شود دستگاههای اجرایی باید به این نتیجه برسند که راهبردهای ارائه شده با منافع ملی در تضاد نیست و صرفاً به دنبال منافع صنفی نیستند.
در ادامه این یادداشت آمده است: در جمهوری اسلامی ایران همه فعالان این عرصه معتقدند که منافع ملی باید بر منافع شخصی و حزبی تقدم داشته باشد. با این حال در حوزه آموزش تشکلها با چالشهای جدی مواجه هستیم. تشکلها باید به رهنمودهای تخصصی توجه کنند و اعضای هیات مدیره آنها باید با تحولات علمی و فناوری آشنا شوند تا از نظر کمی و کیفی به توسعه اقتصادی و اجتماعی کمک کنند.
به طور قطع بهترین راهکار برای حل این مشکلات بهرهگیری از تواناییهای بالقوه افراد و شکوفایی استعدادها در تشکلهاست. تشکلهای صنعتی باید با برگزاری سمینارها و کارگاههای آموزشی به فعالان صنعت کمک کنند. اگر تشکلهای صنعتی با روشهای علمی و کاربردی آشنا شوند به جای صرف هزینه برای مقابله با یکدیگر میتوانند به رشد و پیشرفت صنعت و کشور کمک کنند.
در جلسات اخیر که وزیر صنعت معدن و تجارت با تشکلهای فولادی برگزار کرد مشاهده شد که برخی تشکلها بدون استناد به دادههای علمی تنها سعی در اثبات نظرات خود داشتند. در چنین شرایطی مسئولین دولتی به دلیل عدم ارائه مستندات علمی نمیتوانند به سخنان آنها اعتماد کنند.
برای رشد و پویایی تشکلها معیارهایی میتواند راهگشا باشد: ۱) هیاتمدیره تشکلها باید از میان افراد فعال در صنایع مرتبط با مشارکت عمومی انتخاب شوند. ۲) در تصمیمگیریهای تشکلها منافع ملی باید مدنظر قرار گیرد. ۳) به جای نزاع با دیگر تشکلها بر مبنای بحثهای منطقی و علمی به اثبات نظرات خود بپردازند. ۴) تشکلها باید از وابستگی به شرکتهای دولتی دور شوند. ۵) مشورت با اعضای تشکل و استفاده از نظرات آنان در تصمیمگیریها اهمیت دارد. ۶) باید از خودرایی و استبداد نظری پرهیز شود و به نظرات مخالف احترام گذاشته شود. ۷) تشکلها باید در هر شرایطی از ارشاد مسئولان غافل نشوند و شجاعت بیان انتقادات را داشته باشند. ۸) اهمیت آموزش علمی و فنی از وظایف کلیدی تشکلهاست.
در پایان تأکید میشود که تمامی فعالان حوزه صنعت با عشق و وفاداری به کشور اسلامی به فعالیتهای داوطلبانه مشغول هستند و امیدوارند که تشکلهای صنعتی با سازماندهی بهتر و بهرهگیری از روشهای نوین به اهداف عالی خود دست یابند. به نقل از مشرق
انتهای پیام/